Chapter 3 Installatie

Er zijn drie floppy images nodig: floppies/boot.flp, floppies/kern1.flp, en floppies/kern2.flp. Deze images moeten gekopieerd worden naar floppies, door middel van programma's als fdimage of dd(1).

Als je zelf de distributies moet downloaden (voor bijvoorbeeld een DOS bestandssysteem installatie), staan hieronder een aantal aanbevelingen voor distributies die gekozen kunnen worden:

• base/

• manpages/

• compat*/

• doc/

• src/ssys.*

Volledige instructies over deze procedure en een beetje meer over installatie problemen in het algemeen kan gevonden worden in de Handboek sectie over het installeren van FreeBSD.

Een 3.5 inch (1.44 MB) floppy kan 1474560 bytes aan data herbergen. De opstart image is precies 1474560 bytes groot.

Veel gemaakte fouten bij het voorbereiden van de opstart floppy zijn:

• Het niet downloaden van de floppy image in binaire mode wanneer er gebruik gemaakt wordt van FTP.

  Sommige FTP programma's hebben standaard de instelling om als overdrachts mode asciii te gebruiken en proberen alle regel einde tekens die ontvangen worden te vervangen door de conventies van het client systeem. Dit zal vrijwel zeker de opstart image corrupt maken. Controleer de grootte van de gedownloade opstart image, als deze niet precies net zo groot is als op de server, is de download potentieel mislukt.

  Om hierom heen te werken type: binary op de FTP commando prompt nadat de verbinding actief is en voordat de download gestart wordt.

• Gebruik maken van het DOS copy (of equivalente GUI tool) om de opstart image te kopieren naar floppy.

  Programma's zoals copy zullen niet meteen werken omdat de opstart image gemaakt is om meteen naartoe op te starten.. De image heeft de complete inhoud van de floppy, track voor track en is niet bedoeld om als één bestand op de floppy gezet te worden. Het moet “rauw” gekopieerd worden naar de floppy door middel van een low-level tool (zoals fdimage of rawrite) zoals beschreven in de Installatie handleiding voor FreeBSD.

Installatie instructies kunnen gevonden worden in de Handbook sectie over het installeren van FreeBSD.

Voor FreeBSD is een 486 of betere PC benodigd, met 24 MB of meer RAM geheugen en minstens 150 MB harde schijf ruimte.

Alle versies van FreeBSD kunnen draaien met een simpele MDA grafische kaart, maar om Xorg te kunnen draaien is een VGA of betere videokaart benodigd.

Zie ook Chapter 4.

Op dit moment is het niet mogelijk om zomaar even een eigen installatie floppy te maken. Er moet een volledig nieuwe release gemaakt worden, welke inclusief de nieuwe installatie floppy is.

Om een eigen versie te maken, volg de instructies in het Release Engineering artikel.

Neem een kijkje op de Meerdere besturingssystemen pagina.

Installeer eerst Windows daarna FreeBSD. FreeBSD's opstartmanager is in staat om zowel Windows als FreeBSD op te starten. Als Windows als tweede geïnstalleerd wordt zal dit blind de opstartmanager overschrijven zonder dat het ook maar gevraagd wordt. Als dat gebeurd, zie dan de volgende sectie.

De opstartmanager van FreeBSD kan op één van de volgende drie manieren opnieuw geïnstalleerd worden:

• In DOS, ga naar de tools directory van de FreeBSD distributie, en zoek naar bootinst.exe. Deze moet als volgend gestart worden:

  ...\TOOLS> bootinst.exe boot.bin
  

  en de opstartmanager is opnieuw geïnstalleerd.

• Start de FreeBSD opstart floppy wederom en ga naar de Custom menu item voor een eigen installatie. Kies Partition. Selecteer de schrijf die gebruikt gaat worden voor de opstartmanager (waarschijnlijk is dat de eerste) en zodra je in de partitie editor zit, druk je als allereerste (maak dus geen wijzigingen!) W. Deze optie vraagt om een bevestiging, selecteer [ Yes ] en zodra de Boot Manager selectie prompt komt selecteer dan de FreeBSD Boot Manager. Dit Dit zal de opstartmanager wederom op de schijf zetten. Ga hierna uit het installatie menu, en herstart vanaf de schijf zoals gewoonlijk.

• Start de FreeBSD opstart floppy (of CD-ROM) en selecteer het Fixit menu item. Selecteer of de reparatie floppy, of de 2e CD-ROM (de “live” bestandssysteem optie) zoals gewenst, en ga de reparatie shell in. Voer daarna het volgende command uit:

  Fixit# fdisk -B -b /boot/boot0 opstartschijf
  

  waarbij opstartschijf moet worden vervangen voor de echte opstartschijf zoals ad0 (eerste IDE schijf) , ad4 (eerste IDE schijf op een externe controller), da0 (eerste SCSI disk), etc.

In eerdere revisies van IBM's BIOS zit een bug waarbij de machine de FreeBSD partitie ziet als potentiele FAT suspend-to-disk partitie. Zodra de BIOS de FreeBSD partitie probeert uit te lezen, hangt deze.

Volgens IBM[1], zijn de volgende modellen/BIOS versies voorzien van een oplossing:

Er wordt gezegd dat latere IBM BIOS revisies de bug opnieuw geïtroduceerd hebben. Dit bericht van Jacques Vidrine naar de FreeBSD laptop computer mailinglijst beschrijft een procedure die zou kunnen werken als je nieuwere IBM laptop FreeBSD niet kan opstarten en waar het mogelijk is om de BIOS te upgraden of downgraden.

Als je een eerdere BIOS hebt, en upgraden is geen optie is er nog een workaround om FreeBSD te installeren, verander het partitie ID dat FreeBSD gebruikt en installeer de nieuwe opstart blokken zodat deze overweg kan met een ander partitie ID.

Als eerste moet de machine in een staat worden teruggebracht waardoor het door zijn zelf-test scherm heen komt. Om dit te doen moet de machine aangezet worden zonder dat het een FreeBSD parititie kan vinden op de primaire schijf. Één mogelijkheid is om de harde schijf te verwijderen en deze tijdelijk in een oudere ThinkPad (zoals de ThinkPad 600) stoppen of in een desktop PC met een juiste conversie kabel. Zodra deze er is kun je de FreeBSD partitie verwijderen en de harde schijf terugzetten. De ThinkPAd zou nu weer opstartbaar moeten zijn.

Als de machine wederom functioneel is, kan de workaround procedure die hier beschreven is gebruikt worden om een werkende FreeBSD installatie te krijgen:

Om zowel OpenBSD als FreeBSD op te kunnen starten, zult u zelf één en ander moeten uitzoeken en proberen.

Ja dit kan, maar het is een slecht idee.

Als je “bad block errors” ziet op een moderne IDE schijf, is de kans groot dat deze spoedig stuk gaat (de interne herstel functies van de schijf zijn niet langer in staat om de bad blocks te repareren wat betekend dat de disk ernstig corrupt is); we raden aan dat u een nieuwe harde schijf koopt.

Als u een SCSI schijf heeft met bad blocks zie dan dit antwoord.

Als u dingen ziet zoals dat de machine krakend en piepend tot stilstand komt, of spontaan herstart wanneer u start met de installatie floppy, zijn er drie vragen die u zichzelf moet stellen:

1. Heeft u een nieuwe, vers geformatteerde, error-vrije floppy gebruikt (bij voorkeur een hele nieuwe direct uit het doosje, in tegenstelling tot de boekenlegger die al jaren onder bed ligt)?

2. Heeft u de floppy bestanden gedownload in binary (of image) mode? (Geneer u niet, zelfs de besten van ons hebben per ongeluk een binair bestand gedownload in ASCII mode!)

3. Als u gebruik maakt van Windows 95 of Windows 98 heeft u dan gebruik gemaakt van fdimage of rawrite in pure DOS mode? Deze besturingssystemen kunnen invloed hebben op programma's die direct schrijven naar de hardware, welke het disk creatie programma gebruikt; zelfs het draaien in een DOS shell vanuit de GUI kan problemen veroorzaken.

Er zijn ook rapporten van Netscape® welke problemen geeft wanneer de opstart floppy's gedownload worden, dus het is waarschijnlijk slim om een andere FTP cliënt te gebruiken waar mogelijk.

De meest voorkomende oorzaak van dit probleem is een foutief geconfigureerde CD-ROM drive. De meeste PC's worden nu verscheept met de CD-ROM speler als het slaaf apparaat op de tweede IDE controller zonder master apparaat op de controller. Dit mag eigenlijk niet vanuit de ATAPI specificatie, maar Windows speelt met deze specificatie, en de BIOS negeert dit wanneer er wordt opgestart. Dit is de reden waarom het BIOS in staat was om de CD-ROM te zien waarvanaf opgestart moest worden, maar ook waarom FreeBSD deze niet kan zien om de installatie af te maken.

Herconfigureer uw systeem dusdanig dat de CD-ROM ofwel het master apparaat is op de IDE controller waaraan hij vast zit, of zorg ervoor dat het d slaaf is op een IDE controller waar ook een master apparaat aan vast zit.

Ja. Gebruik een standaard Laplink kabel. Indien nodig kunt u de PLIP sectie van het handbook raadplegen voor meer informatie over paralelle poort netwerken.

Note: Met de “geometrie” van een schijf, bedoelen we het aantal cylinders, heads en sectoren/tracks op een disk. We verwijzen hiernaar als C/H/S voor de makkelijkheid. Dit wordt gebruikt door de PC's BIOS om uit te vinden op welk deel van de schijf gelezen of geschreven moet worden.

Dit zorgt voor een berg verwarring voor nieuwe systeem beheerders. Als eerste is de fysieke geometrie van een SCSI schijf totaal irrelevant, omdat FreeBSD werkt in termen van disk blokken. In feite s er niet zoiets als “de” fysieke geometrie, omdat de sector dichtheid varieert op de schijf. Wat de leverancier claimt is dat de “fysieke geometrie” meestal geometrie is waarvan ze denken dat het de minste schijfruimte kost. Voor IDE schijven doet FreeBSD dit in termen van C/H/S, maar alle moderne schijven veranderen dit intern in blok referenties.

Alles wat van belang is, is de logische geometrie. Dit is het antwoord dat de BIOS krijgt wanneer het deze de disk vraagt “wat is jouw geometrie?” Daarna wordt deze geometrie gebruikt om de disk te benaderen. Omdat FreeBSD de BIOS gebruikt tijdens het opstarten, is het belangrijk om dit juist te hebben. In het bijzonder als je meer dan één besturingssysteem op een schijf hebt, moeten ze het allemaal eens zijn over de geometrie. Anders zult u serieuze problemen zijn tijdens het opstarten!

Voor SCSI schijven is de geometrie die gebruikt wordt afhankelijk van of “extended translation support” is ingeschakeld in de controller (meestal wordt hiernaar toe verwezen als “support voor DOS schijven >1GB” of iets soortgelijks). Als deze uitstaat, gebruik dan N cylinders, 64 heads en 32 sectoren/tracks, waar N de capaciteit in MB's is. Bijvoorbeeld een 2GB disk zou moeten doen alsof het 2048 cylinders heeft, 64 heads en 32 sectoren/tracks.

Als het is ingeschakeld (het wordt meestal gebruikt als manier om bepaalde beperkingen van MS-DOS® te omzeilen), en de capaciteit van de schijf is meer dan 1 GB, gebruik M cylinders, 63 sectoren per track (niet 64) en 255 heads, waar M de disk capaciteit in MB's is gedeeld door 7.844238(!). Dus onze voorbeeld 2 GB schijven zou 261 cylinders, 63 sectoren per track moeten hebben en 255 heads.

Als u niet zeker hierover bent, of als FreeBSD faalt om de geometrie goed te detecteren tijdens de installatie, is de simpelste manier om dit omzeilen door een kleine DOS partitie aan te maken op de schijf. De BIOS zou dan de juiste geometrie moeten detecteren, de DOS parititie kan altijd verwijderd worden in de partitie editor als u deze niet wilt bewaren. U kunt echter overwegen hem te bewaren voor als u uw netwerk kaarten en dergelijke moet inprogrammeren.

Als alternatief is er een vrijelijk beschikbare tool welke geleverd wordt bij FreeBSD genaamd pfdisk.exe. U kunt deze vinden in de tools subdirectory op de FreeBSD CD-ROM of op de verschillende FTP servers. Dit programma kan gebruikt worden om te bepalen welke geometrie de andere besturingssystemen gebruiken op de schijven die u gebruikt. Daarna kunt u deze geometrie invoeren in de partitie bewerker.

Ja. U moet ervoor zorgen dat uw root partitie zich onder de 1024 cylinders bevind zodat de BIOS in staat is om de kernel ervanaf te starten (Let op, dit is een limitatie van de BIOS van de PC en niet van FreeBSD).

Voor een SCSI schijf betekend dit normaal gesproken dat de root partitie in de eerste 1024 MB zit (of in de eerste 4096 MB als extended translation is ingeschakeld - zie de vorige vraag). Voor IDE is het corresponderende plaatje 504 MB.

FreeBSD herkent d Ontrack Disk Manager en accepteert deze. Andere schijf managers worden niet ondersteund.

Als u de schijf alleen wilt gebruiken met FreeBSD heeft u geen schijf manager nodig. Configureer de schijf voor zoveel mogelijk ruimte als de BIOS mee overweg kan (meestal 504 megabytes) waarna FreeBSD in staat is om uit te zoeken hoeveel ruimte u daadwerkelijk heeft. Als u een oude schijf gebruikt met een MFM controller, is het mogelijk dat u FreeBSD moet vertellen hoeveel cylinders u precies heeft.

Als u de disk wilt gebruiken met FreeBSD en een ander besturingssysteem, kan dit wellicht gedaan worden zonder schijf manager: zorg er alleen voor dat de FreeBSD opstart partitie en de slice voor het andere besturingssysteem zich in de eerste 1024 cylinders bevind. Als u redelijk voorzichtib bent is een 20 megabyte opstart partitie voldoende.

Dit is een klassiek geval van FreeBSD en DOS of en ander OS die conflicteert met hun ideëen over de schijf geometrie. U moet FreeBSD opnieuw installeren, maar door het luisteren naar de instructies die hierboven gegeven zijn, krijgt u bijna altijd wat u wilt.

Dit is een ander symptoom van het proleem beschreven in voorgaande vraag. Uw BIOS geometrie en FreeBSD geometrie instellingen komen niet overeen! Als uw controller of BIOS cylinder translation ondersteund (veelal gemarkeerd als “>1GB drive support”), probeert u dan de instelling in te schakelen en vervolgens FreeBSD te herinstalleren.

In het algemeen, nee. Echter, we raden u sterk aan dat u minstens de base source kit te installeren, welke een aantal van de bestanden die hier genoemd zijn hebben, en de sys (kernel) source kit welke de bronnen bevat voor de kernel. Er is niets in het systeem dat vereist dat de broncode aanwezig is om te kunnen draaien, apart van het kernel configuratie programma config(8). Met de uitzondering van de kernel broncode, is onze bouw structuur dermate opgezet dat u deze alleen-lezen kunt lezen door de broncode via NFS te benaderen, waarbij het nog steeds mogelijk is om nieuwe binaries te maken (door de kernel-broncode restricties, raden we u aan om deze niet te koppelen aan de /usr/src directory, , maar in een andere directory met een symbolische link om de top-level structuur te dupliceren van de broncode boom).

Door de broncode direct te kunnen benaderen, en weten hoe een systeem opgebouwd kan worden ermee, maakt het een stuk makkelijker om te upgraden naar toekomstige versies van FreeBSD.

Om een subset van de broncode te kunnen zien, maak gebruik van het Custom menu item wanneer u in het Distributions menu zit van de systeem installatie applicatie.

Het bouwen van een nieuwe kernel was voorheen een benodigde stap bij een FreeBSD installatie, maar meer recente versies hebben voordeel gehad van de introductie van veel vriendelijkere kernel configuratie methodes. Het is heel makkelijk om de kernel configuratie aan te passen door een veel flexibelere “hints” welke ingesteld kunnen worden op de loader prompt.

Het kan nog steeds de moeite waard zijn om een nieuwe kernel te maken, welke alleen de drivers bevat die je nodig hebt, enkel om een beetje RAM te sparen, maar dat is veelal niet meer nodig voor de meeste systemen.

Het standaard wachtwoord formaat op FreeBSD is door gebruik te maken van MD5 gebaseerde wachtwoorden. Deze worden geacht veiliger te zijn dan het traditionele UNIX® wachtwoord formaat welke gebruik maakt van een schema gebaseerd op het DES algorithme. DES wachtwoorden zijn nog steeds beschikbaar als u uw wachtwoord bestand moet delen met oudere besturingssystemen, welke nog gebruik maken van het minder veilige wachtwoord formaat. FreeBSD stelt u ook in staat om gebruik te maken van het Blowfish wachtwoord formaat, welke veiliger is. Welk wachtwoord formaat er gebruikt wordt voor nieuwe wachtwoorden, wordt ingesteld door de passwd_format login mogelijkheden in /etc/login.conf, welke de waardes des, blf (als deze beschikbaar is) of md5 accepteert. Zie de login.conf(5) handleiding voor meer informatie over login mogelijkheden.

Als u een IDE Zip® of Jaz® heeft geïnstalleerd, verwijder deze en probeer het opnieuw. De opstart floppy kan in de war raken door de schijven. Nadat het systeem geïnstalleerd is kunnen ze opnieuw verbonden worden met het systeem. Hopelijk wordt dit in een latere versie opgelost.

Deze error komt uit de verwarring tussen de boot blokken en het begrip van de kernel over de schijf apparaten. De error komt meestal voor op twee-schijf IDE systemen, met de schijven ingedeeld als de master of als enkel apparaat op verschillende IDE controllers, waarbij FreeBSD geïnstalleerd is op de tweede IDE controller. De bootblokken denken dat het systeem geïnstalleerd is op ad0 (de eerste BIOS schijf), terwijl de kernel de eerste schijf op de tweede controller toewijst, ad2. Na het proben van de apparaten, probeert de kernel de opstart schijf te koppelen, naar wat de bootblokken denken dat de opstart schijf is, ad0, terwijl dit eigenlijk ad2 is waarna de opstart poging mislukt.

Om dit probleem op te lossen, voer één van de volgende dingen uit:

1. Herstart het systeem en druk op de Enter tijdens de Booting kernel in 10 seconds; hit [Enter] to interrupt prompt. Dit verwijst u naar de boot loader.

   Type hierna set root_disk_unit="disk_number". disk_number wordt 0 als FreeBSD is geïnstalleerd op de master schijf van de eerste IDE controller, 1 als deze geïnstallerd op de slaaf van de eerste IDE controller, 2 als deze geïnstalleerd is op de master van de tweede IDE controller, en 3 als deze geïnstalleerd is op de slaaf van de tweede IDE controller.

   Type hierna boot en uw systeem zou correct moeten opstarten.

   Om deze wijziging permanent te maken (dusdanig zodat u dit niet elke keer hoeft te doen als u uw machine herstart, of hem opnieuw aanzet), zet de volgende regel in /boot/loader.conf.local: root_disk_unit="disk_number".

2. Verplaats de FreeBSD schijf naar de primaire IDE controller, zodat de disken goed herkend worden.

Memory limits depend on the platform used. On a standard i386™ install, the limit is 4 GB but more memory can be supported through pae(4). See instructions for using 4 GB or more memory on i386.

FreeBSD/pc98 has a limit of 4 GB memory, and PAE can not be used with it. Other architectures supported by FreeBSD have much higher theoretical limits on maximum memory (many terabytes).

For FFS file systems, the maximum theoretical limit is 8 TB (2 G blocks), or 16 TB for the default block size of 8 KB. In practice, there is a soft limit of 1 TB, but with modifications file systems with 4 TB are possible (and exist).

The maximum size of a single FFS file is approximately 1 G blocks, or 4 TB with a block size of 4 KB.

When the FS block size is 4 KB, triple indirect blocks work and everything should be limited by the maximum FS block number that can be represented using triple indirect blocks (approx. 1024³ + 1024² + 1024), but everything is limited by a (wrong) limit of 1 G - 1 on FS block numbers. The limit on FS block numbers should be 2 G - 1. There are some bugs for FS block numbers near 2 G - 1, but such block numbers are unreachable when the FS block size is 4 KB.

For block sizes of 8 KB and larger, everything should be limited by the 2 G - 1 limit on FS block numbers, but is actually limited by the 1 G - 1 limit on FS block numbers. Using the correct limit of 2 G - 1 blocks does cause problems.

Because your world and kernel are out of sync. This is not supported. Be sure you use make buildworld and make buildkernel to update your kernel.

You can boot by specifying the kernel directly at the second stage, pressing any key when the | shows up before loader is started.

Try disabling ACPI support. When the bootloader loads, press the Space key. The system will display the following:

OK

Type:

unset acpi_load

And then type:

boot